لوری گری با یادآوری شور و شوق خود در بچگی ، دنیای شرکت ها را رها کرد و نانوایی Pie Bar را راه اندازی کرد.
از کودکی به یاد دارم هنگامی که مادرم مشغول پخت کوکی ، شیرینی ، نان و کیک بود در کنار او بودم و تمام مراحل درست کردن آنها را دنبال میکردم. بعد از آن ساعت ها در اتاق خواب خود می گذراندم و با اجاق اساب بازی خود همه آن مراحل را تکرار می کردم و بازی می کردم.
سالها گذشت. بزرگ شدم بعد از گذشت دو دهه و کار در امور بانکی ، تصمیم به شغل آشپزی گرفتم. در سال 2003 ، من و دوستم هرکدام 500 دلار هزینه کردیم ، یک فضا در یک آشپزخانه تجاری را با لوازم تهیه کردیم و شروع به پخت و پز کردیم. ما حدود دهها فروشگاه مواد غذایی محلی را عمده فروشی کردیم و به طور مستقیم در بازارهای مجاور کشاورزان به مشتریان فروختیم.
با این وجود ، شروع و اداره یک کار آسان نیست. من یک مادر مجرد بودم که دو فرزند بزرگ کردم. من هیچ بیمه درمانی یا پس انداز بازنشستگی نداشتم. چک ثابت؟ بله درسته. عصبی شدم. بعد از گذشت حدود دو سال ، سهام خود را فروختم و به دنیای شرکت ها بازگشتم.
کارم را از دست دادم. جریان نقدی معتبر شرکت من از بین رفت. در حالی که سعی کردم حرکات بعدی خود را بفهمم ، برای پختن اعصابم ، شروع به پختن کیک کردم. سپس با مادرم تماس گرفتم و او گفت ، “لوری ، باور نمی کنی. اجاق آشپزی کوچکت را در اتاق زیر شیروانی پیدا کردم. ”
دیدن آن بعد از این همه سال احساسی بود. من دقیقاً در زمان مناسب آن را به عنوان علامت گرفتم. من الهام گرفتم که دوباره صاحب شغل شوم. شروع به ایجاد فروشگاه های پاپ آپ در نزدیکی خانه ام در لانگ بیچ ، کالیفرنیا کردم ، بازخورد افراد به کیک های من – بسیاری از دستور العمل های خانوادگی قدیمی – بسیار مثبت بود. هنگامی که درهای کسب و کار جدید من ، نوار پای ، در ژوئن سال 2016 افتتاح شد ، ما مردم را به سمت پیاده رو به صف کشیدیم. که از آن زمان این صف قطع نشده است.
امروز که اجاق گاز اسباب بازی کوچک سرآشپز روی جلوی فروشگاه قرار گرفته است. وقتی بچه ها با والدینشان وارد می شوند ، می توانم داستان خود را درباره بازی با آن و چگونگی ایجاد اشتیاقی که منجر به مالکیت فروشگاه پای من است به اشتراک بگذارم. این به من یادآوری می کند که چگونه به اینجا رسیده ام.
